นายทัศพล แบเลเว็ลด์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหารสายการบินไทยแอร์เอเชีย กล่าวว่า แอร์เอเชียมีโปรโมชั่นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งครั้งนี้เราจัดแคมเปญบินสุดคุ้มค่า เริ่มต้นเพียง 10 บาท (ราคาสุทธิ รวมภาษีและค่าธรรมเนียม 118-1,200 บาท) ถือเป็นการตอกย้ำว่า “ใครๆ ก็บินได้” กับแอร์เอเชียอย่างแท้จริง

“แอร์เอเชียกำลังก้าวสู่ยอดผู้ร่วมเดินทาง 100 ล้านคนในเวลาอันใกล้นี้ ซึ่งถือว่าเติบโตรวดเร็วมากในระยะเวลาสั้นๆ 8 ปีครึ่งของกลุ่มสายการบินแอร์เอเชีย ซึ่งเป็นเพราะเราให้บริการด้วยแนวคิดการเดินทางที่คุ้มค่าที่สุด พร้อมบริการที่ดี มีนวตกรรมทันสมัย จึงทำให้ทุกคนไว้วางใจใช้บริการอย่างต่อเนื่องกับเรา เราจึงต้องแข่งกับตนเองในการนำเสนอโปรโมชั่นดีๆ อยู่ตลอดเวลา เพื่อตอบแทนทุกคน”

สำหรับโปรโมชั่นบินประหยัด 10 บาทนี้ ทุกคนสามารถสำรองที่นั่งได้ในช่วงวันแม่แห่งชาติ ตั้งแต่ 10-18 สิงหาคมนี้ เพื่อท่องเที่ยวตั้งแต่ 1 เมษายน-11 สิงหาคม 2554 จะให้บริการจำนวน 110,000 ที่นั่ง ในเส้นทางหลากหลาย ทั้งฐานการบินที่กรุงเทพฯและภูเก็ต เส้นทางทั้งในประเทศและต่างประเทศ เช่น เชียงราย เชียงใหม่ อุดรธานี อุบลราชธานี ภูเก็ต หาดใหญ่ กระบี่ สุราษฎร์ธานี นครศรีธรรมราช นราธิวาส พนมเปญ ปีนัง สิงคโปร์ ย่างกุ้ง ฮานอย โฮจิมินห์ มาเก๊า เซินเจิน ฮ่องกง กวางโจว บาหลี ไทเป โดยราคาสุทธิเส้นทางบินในประเทศและต่างประเทศ รวมภาษีและค่าธรรมเนียม 118-1,200 บาท

“เรามั่นใจว่าแคมเปญนี้จะได้รับการตอบรับที่ดี และยอดสำรองที่นั่งจะหมดในเวลาอันรวดเร็วเหมือนที่ผ่านมา เพราะเป็นราคาที่คุ้มค่าเหลือเชื่อและมีผู้คนเฝ้ารออยู่แล้ว โดยเฉพาะในโลกออนไลน์ผ่านเว็บไซต์ต่างๆ รวมทั้ง www.facebook.com/airasiathailand และ www.twitter.com/airasiathailand ซึ่งเปิดตัวและมีผู้คนเข้ามาเยี่ยมเยียนต่อเนื่องอย่างรวดเร็ว และสำหรับเรื่องความหนาแน่นของผู้ใช้บริการก็ขอให้สบายใจขึ้นได้เพราะแอร์เอเชียได้พัฒนาระบบการสำรองที่นั่งใหม่ New Skies รองรับแล้ว เชื่อว่าทุกคนจะได้รับความสะดวกสบายมากขึ้นแน่นอน ” นายทัศพลกล่าว

นอกจากนี้ “แอร์เอเชียโก” เว็บไซต์บริการเรื่องการท่องเที่ยวครบวงจร “ทุกจังหวะท่องเที่ยวหลากสไตล์ ออกแบบได้ตรงใจคุณ” ยังร่วมจัดแคมเปญแพคเกจทัวร์ในประเทศ 4 วัน 3 คืนเริ่มต้นเพียง 2,236 บาท/ท่านเท่านั้น! รวมทั้งแพคเกจที่น่าสนใจอื่นๆ อีกมากมาย ออกแบบทริปให้เป็นตัวคุณมากที่สุดในราคาสุดคุ้มค่าได้ที่ www.airasiago.com

นายชนินทธ์ โทณวณิก ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ดุสิต อินเตอร์เนชั่นแนล กล่าวว่า จากการรับบริหาร โรงแรม ดุสิตธานี ลากูน่า ภูเก็ต ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโรงแรมบันยัน ทรี กรุ๊ป และลากูน่า รีสอร์ท แอนด์ โฮเท็ล มา 23 ปี ถือเป็นโรงแรมที่มีผลประกอบการดีที่สุดแห่งหนึ่ง แม้ในช่วงที่ประเทศไทยเกิดปัญหาความวุ่นวายทางด้านการเมือง ทำให้เครือดุสิตตัดสินใจประมูลกับคู่แข่ง และได้เป็นเจ้าของโรงแรมแห่งนี้อย่างเป็นทางการ

สำหรับรายละเอียดในการซื้อ ผู้บริหารเครือดุสิตได้ทำหนังสือแจ้งต่อตลาดหลักทรัพย์ ว่า ข้อตกลงการซื้อครั้งนี้ บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ซื้อจากผู้ขาย คือ บริษัท ลากูน่า รีสอร์ท แอนด์ โฮเท็ล จำกัด (มหาชน) บริษัท ภูเก็ต รีสอร์ท ดีเวลลอปเมนต์ จำกัด และบริษัท ลากูน่า แกรนด์ จำกัด ซึ่งเป็นเจ้าของเดิม ส่วนรายละเอียดทรัพย์สิน เป็นที่ดินและสิ่งปลูกสร้าง ที่ ถ.ศรีสุนทร ต.เชิงทะเล อ.ถลาง จ.ภูเก็ต ประกอบด้วย ที่ดิน 6 แปลง เนื้อที่รวม 33 ไร่ 2 งาน 83.2 ตารางวา

มูลค่าในการซื้อขายกันครั้งนี้ คือ 2,620 ล้านบาท จะแบ่งชำระเป็นงวด งวดแรก 10% ของราคาที่ซื้อขาย คือ 262 ล้านบาท จะชำระภายใน 5 วันทำการ นับจากวันที่ลงนามในสัญญา งวดที่สอง 89% ของมูลค่า คือ กว่า 2,331 ล้านบาท ภายในวันที่ 30 ก.ย. 2553 และส่วนที่เหลือ 1% กว่า 26.2 ล้านบาท ชำระภายในวันโอนกรรมสิทธิ์ ซึ่งคาดว่าจะดำเนินการเสร็จในเดือน พ.ย. 2553 โดยดุสิตจะเป็นผู้ชำระค่าใช้จ่ายในการโอนกรรมสิทธิ์ คิดเป็นเงิน 96 ล้านบาท

แหล่งที่มาของเงินทุนในการซื้อดังกล่าว ทางดุสิตจะนำทรัพย์สินนี้เข้าพร็อพเพอร์ตี้ฟันด์ โดยในระหว่างการจัดตั้งพร็อพเพอร์ตี้ฟันด์ การจ่ายเงินมัดจำจะใช้สินเชื่อระยะสั้นจากสถาบันการเงิน และหากไม่สามารถจัดตั้งกองทุนรวมอสังหาฯ ดังกล่าวได้ บริษัทจะพิจารณาใช้สินเชื่อจากสถาบันการเงิน หรือการระดมทุนจากการออกตราสารหนี้

“การเป็นเจ้าของดุสิตธานี ลากูน่า ภูเก็ต ดังกล่าวเชื่อว่า จะช่วยสร้างความแข็งแกร่งทางธุรกิจของดุสิต ทั้งในแง่ของจำนวนโรงแรม และห้องพัก ซึ่งจะทำให้ดุสิตสามารถขยายธุรกิจต่อเนื่อง ทั้งในประเทศและโดยเฉพาะในต่างประเทศทั่วโลก ซึ่งเป็นนโยบายหลักของบริษัท” นายชนินทธ์กล่าว

ก่อนหน้านี้ ผู้บริหารดุสิตเคยประกาศว่ามีแผนจะซื้อโรงแรมและรีสอร์ทในไทยเพื่อขยายพอร์ตทรัพย์สิน โดยคาดว่าจะสรุปดีลในปีนี้ ซึ่งเขามองว่าเป็นจังหวะดีในการขยายการลงทุนในภาวะที่ตลาดชะลอตัว เพราะจะได้ทรัพย์สินในราคาต่ำและคุ้มค่าต่อการลงทุน ซึ่งข้อตกลงการซื้อโรงแรมดังกล่าว จึงนับเป็นดีลแรกภายหลังผู้บริหารดุสิต ประกาศนโยบายชัดหลังผ่านมรสุมจากวิกฤติการชุมนุมที่ใจกลางกรุงเทพฯ เมื่อเดือน พ.ค.ที่ผ่านมา

ดุสิตธานี ลากูน่า ภูเก็ต เป็นหนึ่งในรีสอร์ทในโครงการพัฒนารีสอร์ทและอนุรักษ์ธรรมชาติ ณ หาด บางเต่า บนชายฝั่งตะวันตกของเกาะภูเก็ต ให้บริการห้องพักและห้องสวีทจำนวน 226 ห้อง รวมทั้งพูล วิลล่าจำนวนหกห้อง และลากูน่า พูลวิลล่า จำนวน 22 ห้อง มีฐานลูกค้า ทั้งนักท่องเที่ยวคนไทยและต่างประเทศ ที่เดินทางมาท่องเที่ยวและเพื่อการจัดประชุมสัมมนา อีกทั้งอยู่ใกล้กับ ‘ละติจูด’ สถานที่จัดประชุมของเครือลากูน่า ภูเก็ต (Laguna Phuket’s Latitude) ที่สามารถรองรับลูกค้าได้กว่า 1,000 คน

สำหรับดุสิต อินเตอร์เนชั่นแนล ประกอบด้วย โรงแรมในเครือรวม 5 แบรนด์ คือ โรงแรมดุสิตธานี และรีสอร์ท โรงแรมดุสิตดีทู และรีสอร์ท โรงแรมดุสิตปริ๊นเซส และรีสอร์ท โรงแรมดุสิตเทวารัณย์ และรีสอร์ท และดุสิตเรสซิเดนท์ เซอร์วิส อพาร์ตเมนต์ รวมถึงดำเนินธุรกิจ เทวารัณย์ สปา

ภายใต้วัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมให้เกิดการเดินทางท่องเที่ยวภายในประเทศ โดยมุ่งเน้นกลุ่มนักท่องเที่ยวที่ชื่นชอบการเล่นกีฬากอล์ฟ รวมถึงส่งเสริมให้บุคคลใกล้ชิดในครอบครัวและกลุ่มเพื่อนได้เดินทางท่องเที่ยวด้วยกัน ทำให้เกิดการสร้างรายได้และส่งผลให้เศรษฐกิจภายในประเทศหมุนเวียนคล่องตัวขึ้น

นักกอล์ฟ-นักท่องเที่ยวสนใจเข้าร่วมกิจกรรมติดต่อสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่โทร.0-2512-4316 ได้ที่ คุณสุทินี จันคนา โทร.0-2512-4393-4 ต่อ 400 หรือสายด่วนโทร.08-0286-8222 ดำเนินการจัดโดยกอล์ฟเฟอร์ ออนไลน์

ตามที่สมาคมยกน้ำหนักสมัครเล่นแห่งประเทศไทยมีแนวคิดจะเสนอตัวเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันยกน้ำหนักชิงชนะเลิศแห่งโลก ปี 2015 (พ.ศ.2558) รอบคัดเลือก โอลิมปิกเกมส์ 2016 (พ.ศ.2559) ที่กรุงริโอ เดอ จาเนโร ประเทศบราซิล โดยได้แต่งตั้งคณะทำงานขึ้นมาศึกษาข้อมูล ได้แก่ นายมณฑล ชาติสุวรรณ เป็นประธาน/นายไชยรัตน์ อุดมกิจปัญญา นายนิพนธ์ ลิ่มบุญสืบสาย เป็นรองประธาน/น.ส.ปัทมา ลำเต็ม, ร.ท.หญิงปวีณา ทองสุก เป็นกรรมการ/นายรชต ยอดบางเตย เป็นกรรมการและเลขานุการ และนายมวลชน ชาติสุวรรณ เป็นกรรมการและรองเลขานุการ ซึ่งเบื้องต้นได้พิจารณา 3 จังหวัดที่มีความเหมาะสม ได้แก่ จ.ภูเก็ต, เมืองพัทยา จ.ชลบุรี และ อ.หัวหิน จ.ประจวบคีรีขันธ์ แต่ด้วยข้อจำกัดที่ต้องเลือกเพียงจังหวัดเดียวในการจัดการแข่งขันจึงเปิดโอกาสให้ทั้ง 3 จังหวัดได้นำเสนอข้อมูลอย่างชัดเจนนั้น

ล่าสุดเมื่อวันที่ 10 ส.ค.ที่ผ่านมา คณะกรรมการศึกษาข้อมูลได้เดินทางไป จ.ภูเก็ต เพื่อประชุมหารือร่วมกับนายธีระยุทธ เอี่ยมตระกูล รองผู้ว่าราชการ จ.ภูเก็ต และผู้บริหารด้านกีฬาของ จ.ภูเก็ต ซึ่งภายหลังการหารือ ร.ท.หญิงปวีณา ทองสุก คณะกรรมการศึกษาข้อมูล เปิดเผยว่า การหารือในครั้งนี้ทาง จ.ภูเก็ต แสดงความยินดีที่จะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันรายการดังกล่าว โดยขณะนี้อยู่ระหว่างก่อสร้างอาคารยิมเนเซียม 4,000 ที่นั่ง คาดว่าจะแล้วเสร็จในปี 2555 สามารถรองรับการแข่งขันได้เป็นอย่างดี นอกจากนี้ จ.ภูเก็ต เคยเป็นเจ้าภาพจัดกีฬาระดับโลกมาแล้วหลายรายการ จึงมั่นใจว่าจะดำเนินการจัดการแข่งขันยกน้ำหนักชิงชนะเลิศแห่งโลกประสบความสำเร็จแน่นอน โดยส่วนตัวแล้วเห็นว่า จ.ภูเก็ต ยังมีชื่อเสียงด้านการท่องเที่ยวอย่างกว้างขวางไปทั่วโลก ถือเป็นจุดแข็งสำคัญในการเสนอตัวครั้งนี้ อย่างไรก็ตาม ยังต้องพิจารณาอีก 2 จังหวัดด้วยว่าจะมีการนำข้อมูลและจุดแข็งด้านไหนมานำเสนอบ้าง

ทั้งนี้คณะกรรมการชุดดังกล่าวจะเดินทางไปประชุมเพื่อปรึกษาและหารือกับผู้บริหารระดับสูงกับ จ.ชลบุรี วันที่ 13 ส.ค.53 เวลา 10.00 น. และปิดท้ายที่ จ.ประจวบคีรีขันธ์ วันที่ 20 ส.ค.53 เวลา 10.00 น.

ทั้งนี้เห็นว่าแนวทางที่จะเร่งพัฒนาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวได้ ประกอบด้วย 3 แนวทางหลัก คือ 1.การแยกขายแบรนด์ ภูเก็ต กระบี่ และพังงา ออกจะแบรนด์ประเทศไทย จะเป็นยุทธศาสตร์ที่ทำให้สามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวได้ตลอดเวลา และทำให้เกิดการเข้ามาเที่ยวซ้ำมากขึ้น จากปัจจุบันที่ไทยมีอัตราการกลับเข้ามาเที่ยวของนักท่องเที่ยวต่างชาติค่อนข้างต่ำ 2.การดูแลผู้สูงอายุและผู้ที่อยู่ในวัยเกษียณชาวต่างชาติที่จะเข้ามาอยู่ในประเทศไทย และ3.การเน้นการท่องเที่ยวเชิงการแพทย์

อย่างไรก็ตามอาจต้องมีการปรับเปลี่ยนกฎเกณฑ์บางอย่างให้มีความยืดหยุ่นขึ้น เช่น ให้วีซ่าระยะยาวกับผู้สูงอายุในบางประเทศแทนการต่อวีซ่าปีต่อปี รวมถึงอาจมีการเปิดโอกาสให้แพทย์จากต่างประเทศเข้ามาประกอบวิชาชีพในไทย แต่อาจกำหนดให้ดูแลได้เฉพาะผู้ป่วยชาวต่างชาติเท่านั้น

คมสันต์ สุทนต์ผู้ดำเนินรายการไทยโชว์ เล่าถึงความงามของบทเพลงตันหยงในตอนนี้ให้ฟังว่า

ตันหยง หรือบางทีก็เรียก รองแง็งตันหยง เป็นศิลปะการแสดงพื้นบ้านของชาวไทยมุสลิม ภาคใต้แถบชายฝั่งทะเลตะวันตก ซึ่งนิยมเล่นกันทั้งชาวไทยมุสลิมและชาวไทยพุทธใน จังหวัดกระบี่ ตรัง พังงา ระนองและภูเก็ต ลักษณะการแสดงเป็นศิลปะที่ผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมพื้นบ้านภาคใต้กับวัฒนธรรมมลายูครับ

สำหรับไทยโชว์ตอนนี้ นำเสนอสามเรื่องราวชีวิต สามถิ่นฐานที่เล่าผ่านความรื่นรมย์ของท่วงทำนองเพลงตันหยง เริ่มจาก “ดอกไม้ที่มองไม่เห็น”…ตันหยงบ้านป่าคลอก อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต เรื่องราวในบทเพลงหวานโรแมนติกของ ป๊ะสัน ชำนินา ชายชราอารมณ์ดีที่ดวงตามองไม่เห็นอะไร หลังจากเหตุการณ์คลื่นซึนามิผ่านพ้นไป

ดอกไม้ถิ่นที่สอง “ดอกไม้แห่งศรัทธา” …ตันหยงกระบุรี ระนอง ป้าป่าน แสงแก้ว หญิงสูงวัยที่ต้องสืบทอดมรดกจากพ่อ ใช้เพลงตันหยง รักษาโรคภัยไข้เจ็บที่หมอปัจจุบันไม่รับรักษา

และดอกไม้ถิ่นสุดท้าย “ดอกไม้พลัดถิ่น” บ้านหงาว ระนอง ม๊ะทม สินสุวรรณ ศิลปินนักสู้ใช้บทเพลงเป็นสื่อกลางให้ความหวัง กำลังใจกับพี่น้องไทยพลัดถิ่น

คมสันต์ สุทนต์ เล่าถึงท้ายโชว์ ดอกไม้งามสามถิ่นฐาน ในครั้งนี้ว่า
นอกจากคุณผู้ชมจะได้เพลิดเพลินมีความสุขไปกับบทเพลงตันหยงแล้ว เชื่อว่าคงได้แง่คิดการใช้ชีวิตของศิลปินทั้งสามถิ่น …ป๊ะสันแห่งบ้านป่าคลอก ต้องต่อสู้กับชีวิตอย่างไรหลังประสบภัยพิบัติซึนามิ…ป้าป่าน แห่งกระบุรี ผู้มีศรัทธาในการสืบสานพิธีกรรมความเชื่อดั้งเดิม…ม๊ะทมแห่งหงาว ใช้เพลงเพื่อต่อสู้ช่วยเหลือพี่น้องผู้พลัดถิ่น

ดอกไม้อันดามัน ตันหยง ทั้งสามถิ่นฐาน มีความงามข้างในที่ใสบริสุทธิ์ รอให้คุณได้ดื่มด่ำพร้อมกันครับ

ติดตามรายการไทยโชว์ ตอน ดอกไม้อันดามัน “ตันหยง”” วันอาทิตย์ที่ 15 สิงหาคม 2553 เวลา 18.00 น. ทางทีวีไทย ดูรายการย้อนหลังได้ทาง www.thaipbs.or.th/Thaishow

ทั้งนี้ได้มีการหารือกันถึงการแก้ไขปัญหาการขนส่งและการจราจร ภายหลังโครงการขยายท่าอากาศยานนานาชาติ ด้วยงบประมาณกว่า 6,000 ล้านบาท เพื่อให้รองรับนักท่องเที่ยวผู้ใช้บริการที่เพิ่มสูงขึ้นปีละ 6 ล้านคน อีกทั้งการก่อสร้างศูนย์ประชุมและแสดงนิทรรศการนานาชาติ ด้วยเงินลงทุนกว่า 2 หมื่นล้านบาท โดยนายวิชัย ได้กล่าวถึงความจำเป็นในการลงทุนก่อสร้างรถไฟฟ้ารางเบา เพื่ออำนวยความสะวกแก่นักท่องเที่ยว และยังเป็นอีกหนึ่งประเด็นสำคัญของการพิจารณาการจัดงานเวิร์ดเอ็กโป ซึ่ง จ.ภูเก็ต เสนอตัวเป็นเจ้าภาพในปี 2020

นายเรวัต เปิดเผยอีกว่า สำหรับผลบการหารือบริษัทดังกล่าวสนใจที่จะเข้ามาลงทุนรถไฟฟ้าในลักษณะเทิร์นคีย์ และเมื่อได้รับมอบรายงานผลการศึกษาเส้นทางรถไฟฟ้าแล้ว บริษัทดังกล่าวจะกลับมาพบผู้ว่าราชการจังหวัดภูเก็ตอีกครั้งหลังจากนี้ 1 เดือน

หลังจากตาม การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) ไปดูการจำลองพิธีแต่งงานตามคอนเซ็ปต์ “วิวาห์หวานบ้าบ๋า สุดปลายฟ้าอันดามัน” ที่จะเกิดขึ้นจริงในวันที่ 15 สิงหาคม 2553 ณ จังหวัดภูเก็ต โดยความร่วมมือระหว่าง สมาคมเพอรานากัน ประเทศไทย กับ ททท. สำนักงานภูเก็ต เมื่อเร็วๆ นี้ ทำให้รู้ว่าช่วงเวลาเกือบ 50 ปีก่อนหน้าวัฒนธรรมบ้าบ๋าของไทยถูกกาลเวลากลืนหายไปอย่างน่าเสียดาย ยังดีที่ว่าราว 3-4 ปีที่ผ่านมา มีลูกหลานบ้าบ๋าภูเก็ตวัย 50-60 ปี กลุ่มหนึ่งคิดอนุรักษ์มรดกล้ำค่าไว้จนก่อเกิดเป็นงานประเพณีวิวาห์บ้าบ๋าให้ได้ศึกษากัน

เช้าตรู่ที่บ้านชินประชา อนุสรณ์สถานสถาปัตยกรรมแบบชิโน-โปรตุกีสสุดงดงาม กลางเมืองภูเก็ต เกิดความวุ่นวายโกลาหลขนาดย่อมขึ้น นั่นเป็นเพราะทั้งกูรู ผู้รู้ ผู้หลักผู้ใหญ่ชาวบ้าบ๋าต่างมารวมตัวกันเนรมิตงานออกเรือนบ้าบ๋าให้คนต่างถิ่นได้ดูเป็นขวัญตา เริ่มจากการแต่งองค์ทรงเครื่อง “เจ้าสาว” ให้สวยที่สุดและถูกต้องตามประเพณีของบรรพชน

นอกจากเสื้อมือจีบลายลูกไม้ ทับด้วยเสื้อครุยโปร่งสีขาวครีมที่ประดับประดาด้วย “โกสังข์” อย่างอลังการ ผ้านุ่งมากลายอย่างปาเต๊ะ และรองเท้าปักมือ รวมไปถึงการแต่งหน้าแต่งตาอย่างประณีตแล้ว จรินทร์ นีรนาทวโรดม กรรมการสภาวัฒนธรรม อ.ตะกั่วป่า และเป็นหนึ่งในสมาชิกสมาคมเพอรานากัน ภูเก็ต บอกว่า สิ่งสำคัญสำหรับเจ้าสาวก็คือ เครื่องประดับศีรษะบนเกล้ามวยผมทรงชักอีโบยที่เรียกว่า “เฟิ่งหวง” และ “ฮูเตียบ” โดยเฟิ่งหวงเป็นดิ้นเงินที่พันเป็นรูปหงส์ ชาวบ้าบ๋าถือว่าหงส์ใหญ่สุดในหมู่สัตว์ปีกและเป็นสัตว์มงคล และฮูเตียบเป็นดิ้นเงินที่พันเป็นมงกุฎรูปดอกไม้และผีเสื้อ ไหวเอนสะดิ้งได้ยามเคลื่อนไหวร่างกาย ซึ่งทั้งสองสิ่งมีความเชื่อว่า หากเจ้าสาวได้ประดับแล้วจะทำให้ชีวิตสมรสและความรักนั้นยืนยาว และยังเป็นการแสดงความร่ำรวยให้ผู้คนได้เห็นด้วย

“เครื่องประดับ ขั้นตอนพิธีแต่งงาน ฯลฯ ของชาวบ้าบ๋า ทุกอย่างล้วนมีความหมายแฝงและเป็นภูมิปัญญาที่เราคาดไม่ถึง จึงเป็นเรื่องดีที่เราได้ฟื้นฟูขึ้นมาและรักษาต่อไว้ให้ยั่งยืน แม้ว่าบางสิ่งบางอย่างจะมีการปรับตัวไปตามยุค อย่างเสื้อผ้าผู้หญิงก็เหลือเพียงแค่เสื้อลูกไม้ที่สั้นขึ้นกับผ้านุ่งปาเต๊ะ ซึ่งไม่ใช่เรื่องผิด เพราะการถ่ายเททางวัฒนธรรมเกิดขึ้นในทุกยุคทุกสมัย สาเหตุมาจากการเคลื่อนย้ายชาติพันธุ์ สำคัญที่ว่าเราจะยังรักษาสาระรากเหง้าแห่งบรรพชนไว้ให้ได้อย่างไรมากกว่า และที่ทำอยู่ในขณะนี้ก็พยายามคงสิ่งเดิมๆ ไว้ให้ได้มากที่สุด”

สิ้นเสียงจรินทร์ การเตรียมตัวเจ้าสาวเป็นอันเสร็จ เสียงประทัดดังขึ้นพร้อมกับเสียงดนตรีที่บรรเลงอย่างกระหึ่ม ทำให้รู้ว่าขบวนขันหมากของเจ้าบ่าวที่เซตขึ้นเดินทางมาถึงหน้าบ้านพร้อมเข้าสู่ขั้นตอนต่อไป โดยเสียงที่อื้ออึงนี้ยังแฝงความนัยไว้ด้วยว่า งานแต่งของบุตรสาวบ้านนี้ สกุลนี้ เริ่มขึ้นแล้ว และยิ่งดังมากเท่าไร บ้าบ๋าภูเก็ตถือว่าเป็นเกียรติมากเท่านั้น เนื่องจากพิธีออกเรือนเป็นหน้าเป็นตาและความสำเร็จของครอบครัว

ด้าน อ.ฤดี ภูมิภูถาวร เลขานุการกลุ่มผู้สนใจประวัติศาสตร์เมืองภูเก็ต หนึ่งในคณะกรรมการจัดงาน ให้ความรู้เพิ่มเติมว่า ความสำคัญของขบวนขันหมากอยู่ที่ “อึ่มหลาง” หรือแม่สื่อแม่ชัก ที่ขึ้นเกี้ยวถือของหมั้นนำขบวน วิวาห์บ้าบ๋าจะเกิดขึ้นไม่ได้เลยหากขาดอึ่มหลาง เพราะเมื่อหญิงสาวชาวเพอรานากัน ที่เรียกกันตามภาษาเพอรานากันว่า “ย่าหยา” เริ่มเข้าสู่วัยแรกแย้ม จะถูกกักตัวอยู่แต่ในบ้านไม่ให้พบเจอกับหนุ่มบ้าบ๋า เมื่อถึงคราวออกเรือนจึงต้องอาศัยอึ่มหลางในการเป็นสื่อกลางให้สองบ้านได้ครองคู่กัน ซึ่งหากอึ่มหลางทำสำเร็จจะได้รางวัลเป็นอั้งเปา และขาหมูอย่างดี 1 ขา

เมื่อขบวนเจ้าบ่าวเข้ามาในบ้านแล้ว อึ่มหลางจะส่งขันหมากให้แม่เจ้าสาวพร้อมกับ “เสี่ยหนา” ปิ่นโตที่บรรจุน้ำชา 5 รสให้กับญาติเจ้าสาว จากนั้นก็จะเป็นการนำเจ้าบ่าวไปรับเจ้าสาวที่อยู่ในห้องที่เตรียมไว้ ก่อนพากันไปไหว้เทวดาฟ้าดินและบรรพบุรุษ เสร็จแล้วก็ไปไหว้พ่อแม้เจ้าสาว พิธีการจบลงที่ “ผ่างเต๋” หรือการยกน้ำชา ที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มของทั้งสองครอบครัว

พิธีเสร็จสิ้นลงไม่นาน เราก็ได้รับฟังถึงสาเหตุที่ทำให้วัฒนธรรมบ้าบ๋าแห่งอันดามันเสื่อมลง โดย นพ.โกศล แตงอุทัย สมาชิกสมาคมเพอรานากัน ประเทศไทย เล่าให้ฟังว่า ในภูเก็ตมีชาวบ้าบ๋า หรือเพอรานากันภูเก็ตอาศัยอยู่มาก คิดเป็น 70% ของจำนวนประชากร ปัจจุบันก็เป็นรุ่นเหลนโหลนแล้ว แต่ประเพณีวัฒนธรรมของเรากำลังถูกกลืนหาย ทุกวันนี้คนที่สืบสานก็มีเพียงกลุ่มสมาชิกของสมาชิกที่มีอยู่ราว 500 คน ส่วนหนึ่งก็เพราะนโยบายของรัฐในช่วง พ.ศ.2500 ที่นิยมความเป็นไทย ทำให้ลูกหลานจีนในสมัยนั้นไม่ได้เรียนภาษาตัวเอง พอขาดภาษาก็แย่ เพราะภาษาเป็นสิ่งแรกในการเรียนรู้วัฒนธรรมที่ถูกต้อง

“การจัดงานวิวาห์บ้าบ๋าให้กลายเป็นงานประจำปีของภูเก็ต จึงเป็นเรื่องดีที่เราจะคงไว้ซึ่งภูมิปัญหาของบรรพชน ปีนี้ทางสมาคมอาสาเป็นแม่งานร่วมกับ ททท. พร้อมกับเหล่าพันธมิตรเชิญให้คู่รักทั้งคนไทยและต่างประเทศที่สนใจเข้าร่วมพิธีดังกล่าว ซึ่งงานที่มีจะจัดขึ้น 2 วัน แบ่งเป็นวันทำขนมสด (ก่อนวันแต่งงานจริง 1 วัน) ที่เราจำลองให้ดูว่าในวันนี้ฝ่ายเจ้าสาวต้องร่วมด้วยช่วยกันทำขนมมงคล 12 ชนิดไว้ใช้ในวันแต่งงานและวันทำพิธี การันตรีได้ว่ายิ่งใหญ่อลังการและงดงามอย่างที่สุด ซึ่งทั้งหมดเราจะพยายามคงไว้ซึ่งพิธีการแบบเดิม ใครที่สนใจก็เดินทางมาร่วมชมและเก็บภาพเป็นที่ระลึกได้ที่ภูเก็ต”

ขณะที่ ประภาพรรณ อึ่งตระกูล เจ้าของห้างทองซึ่งเป็นย่าหยาภูเก็ตวัย 59 ปี ระบายความในใจให้ฟังว่า ตนเองรู้สึกเสียใจที่ปล่อยให้เวลาล่วงเลยไปนานมากกว่าจะคิดรักษามรดกของชาติพันธุ์ไว้

“เราเองไม่เคยใส่ใจ แต่วันหนึ่งก็คิดได้ว่าถ้าไม่รักษาไว้ลูกหลานเราก็จะไม่ได้เห็น ทุกวันนี้ก็ต้องไปถามกับผู้เฒ่าผู้แก่วัย 90 ปี เพื่อปะติดปะต่อเรื่องราว และเอาของเก็บเก่าที่พ่อแม่เก็บไว้ให้มาใส่ มาทำพิธีการให้เยาวชนได้เห็น ก็น่าเสียดายว่าคนที่คิดพลิกฟื้นก็มีแค่กลุ่มคนอายุ 40-60 ปี ส่วนกลุ่มวัยรุ่นบ้าบ๋า แต่ 25 ปีลงไปนั้นแถบไม่รู้ถึงวัฒนธรรมนี้เลย ก็อยากให้เยาวชนเพอรานากันหันมาสนใจวัฒนธรรมของตัวเองมากขึ้น”

…น่าเสียดายความงดงามที่ได้เห็น หากวันหนึ่งวัฒนธรรมทรงคุณค่านี้ไม่มีผู้สืบทอด “ลมหายใจของชาวบ้าบ๋า” ให้คงอยู่ สนใจร่วมชมงาน “วิวาห์หวานบ้าบ๋า สุดปลายฟ้าอันดามัน” ติดต่อได้ที่สมาคมเพอรานากัน โทร.0-7622-4316 และที่เว็บไซต์ของ ททท. สำนักงานภูเก็ต.

บรรยายใต้ภาพ
บ้าบ๋าภูเก็ตในชุดเจ้าบ่าว-เจ้าสาวเต็มยศ
อ.ฤดี ภูมิภูถาวร
นพ.โกศล แตงอุทัย
“อึ่มหลาง” บุคคลสำคัญในงานพิธีมงคล
ห้องเจ้าสาว ณ บ้านชินประชา
“เสี่ยหนา” ที่ใส่ของหมั้นประกอบด้วยขนมถั่ว 12 ชนิด และน้ำตาล

คมสันต์ สุทนต์ ผู้ดำเนินรายการไทยโชว์ ชวนออกกำลังกายแบบ โนราบิก และเที่ยวหมู่บ้านวัฒนธรรมบ้านแขนน อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต วันอาทิตย์ที่ 1 สิงหาคม 2553 เวลา 18.00 น. ทางทีวีไทย

คมสันต์ สุทนต์ผู้ดำเนินรายการไทยโชว์ เล่าให้ฟังว่า
“ไทยโชว์ตอน โนราบิก ตอนนี้ถือว่าเป็นต้นแบบกรณีศึกษาที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งนำมาเอาศิลปะการแสดงท้องถิ่น มาพัฒนาให้เกิดประโยชน์ต่อสุขภาพร่างกาย และเป็นกุศโลบายเบื้องต้นให้ชาวบ้านทุกวัยมารวมตัวกัน ช่วยกันคิดช่วยกันทำ ดึงเอาศักยภาพภูมิปัญญาทุกแขนงของทุกคน มาสร้างมูลค่าส่งเสริมการท่องเที่ยวจนกลายเป็นหมู่บ้านวัฒนธรรมตัวอย่าง ที่ทั้งภาครัฐภาคเอกชนต้องมาเยี่ยมชมดูงานกันอย่างไม่ขาดสายครับ…”

ผมได้มีโอกาสคุยกับ ว่าที่ร้อยตรีไตรบัญญัติ จริยะเลอพงษ์ ประธานโครงการวัฒนธรรมไทยสายใยชุมชนบ้านแขนน ท่านเล่าความเป็นมาให้ฟังว่า “..โนราบิกเป็นศิลปะการแสดงพื้นบ้านภาคใต้ ที่ผสมผสานกับการออกกำลังกาย ที่คิดค้นสร้างสรรค์โดยครูกัลยา จันทวงศ์ ปราชญ์รุ่นใหม่แห่งหมู่บ้านวัฒนธรรมบ้านแขนน อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต ตั้งแต่ พ.ศ. 2543 ตามแนวคิดนโยบายสร้างเสริมสุขภาพ โดยการนำหลักการเคลื่อนไหวประกอบเสียงดนตรี มโนราห์มาผนวกกับหลักของโยคะที่เป็นการฝึกลมหายใจและการยืดกล้ามเนื้อ เอ็น รวมกับท่าหลักของการรำโนราห์มาผสมผสานออกมาในรูปโนราบิกซึ่งเริ่มต้นจากท่าพื้นฐาน แปลงเป็นท่าออกกำลังกาย และพัฒนาปรับปรุงท่าต่างๆ เพื่อให้เหมาะสมกับกลุ่มอายุ เช่นกลุ่มเยาวชน กลุ่มผู้สูงอายุ..” ผมเชื่อว่าคุณผู้ชมทุกวัย สามารถทำท่า โนราบิก ตามได้อย่างง่ายสบายทันทีที่เห็นครับ

นอกจากจะได้ออกกำลังกายไปพร้อมๆกับโนราบิกแล้ว ไทยโชว์ยังพาคุณผู้ชมไปลิ้มชิมรสอาหารพื้นบ้านที่เน้นพืชผักสดๆ เมืองถลางด้วยครับ…

คมสันต์ สุทนต์ เล่าปิดโชว์ “โนราบิก” ว่า
การนำศิลปะการแสดงดั้งเดิมมาพัฒนาเป็นการออกกำลังกายยังมีอีกหลายหมู่บ้าน ทุกภาคของเมืองไทยครับ.. อย่างเช่น ฟ้อนเจิง, มวยอีสาน, รำพลอง เป็นต้น ซึ่งล้วนมีประโยชน์และคุณค่าทั้งหมด อย่างน้อยก็มีส่วนช่วยรักษาให้ศิลปะการแสดงพื้นบ้านไทยคงอยู่ต่อไปครับ”

ติดตามรายการไทยโชว์ตอน “โนราบิก” วันอาทิตย์ที่ 1 สิงหาคม 2553 เวลา 18.00 น. ดูรายการย้อนหลังได้ทางwww.thaipbs.or.th/Thaishow

พูดมาก เสียมาก     พูดน้อย เสียน้อย     ไม่พูด ไม่เสีย     นิ่งเสีย โพธิสัตว์

หลวงปู่ทวด วัดช้างให้ จ.ปัตตานี
ท่านเป็นพระมหาเถระที่รู้จักกันทั่วประเทศ ในนาม ” หลวงปู่ทวด เหยียบน้ำทะเลจืด “
คาถาบูชาท่าน คือ นะโม โพธิสัตโต อาคันติมายะ อิติภะคะวา
ชาติกาล 3 มีนาคม พ.ศ. 2125
ชาติภูมิ บ้านเลียบ ต.ดีหลวง อ.สทิงพระ จ.สงขลา
บรรพชา เมื่ออายุได้ 15 ปี
อุปสมบท เมื่ออายุ 20 ปี
มรณภาพ 6 มีนาคม พ.ศ.2225
สิริรวมอายุได้ 99 ปี
คติธรรมคำสอน ของ หลวงปู่ทวด
ธรรมประจำใจ
พูดมาก เสียมาก   พูดน้อย เสียน้อย   ไม่พูด ไม่เสีย   นิ่งเสีย โพธิสัตว์
ละได้ย่อมสงบ
ทุกสิ่งทุกอย่างในโลกนี้ ล้วนแต่เคลื่อนที่ไปสู่ความเป็นอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา
ทุกอย่างในโลกนี้ เคลื่อนไปสู่การสลายตัวทั้งสิ้น ไม่ยึด ไม่ทุกข์ ไม่สุข ละได้ย่อมสงบ
สันดาน
ภูเขาถูกมนุษย์ทำลายลงมาได้
แต่สันดานของคนเราที่นอนนิ่งอยู่ในก้นบึ้ง
ซึ่งไม่เหมือนกันย่อมขัดเกลาให้ดีเหมือนกันได้ยาก
ชีวิตทุกข์
การเกิดมาเป็นมนุษย์ชาติหนึ่ง จะว่าประเสริฐก็ประเสริฐ จะว่าไม่ประเสริฐก็ไม่ประเสริฐ
จะเห็นได้ว่า ตื่นเช้าก็มีความทุกข์เข้าครอบงำ
จะต้องล้างหน้า ล้างปาก ล้างฟัน ล้างมือ
เสร็จแล้วจะต้องกินต้องถ่าย นี่คือความทุกข์แห่งกายเนื้อ
เมื่อเราจะออกจากบ้าน
ก็จะประสบความทุกข์ในหมู่คณะ ในการงาน ในสัมมาอาชีวะ การเลี้ยงตนชอบ
นี่คือ ความทุกข์ในการแสวงหาปัจจัย
บรรเทาทุกข์
การที่เราจะไม่ต้องทุกข์มากนั้น
เราจะต้องรู้ว่า เรานี้จะต้องไม่เอาชีวิตไปฝากสังคม เราต้องเป็นตัวของเราเอง
และเราจะต้องวินิจฉัยในเหตุการณ์ที่จะเข้ามาเกี่ยวข้องกับตัวเราว่า สิ่งใดเราควรทำ สิ่งใดไม่ควรทำ
ยากกว่าการเกิด
ในการที่เราเกิดมา  ชีวิตแห่งการเกิดนั้นง่าย  แต่ชีวิตแห่งการอยู่นั้นสิยาก
เราจะทำอย่างไรให้อยู่ได้อย่างสุขสบาย
ไม่สิ้นสุด
แม่น้ำทะเล และมหาสมุทร ไม่มีที่สิ้นสุดของน้ำ ฉันใด
กิเลสตัณหาของมนุษย์ก็ย่อมไม่มีที่สิ้นสุด ฉันนั้น
ยึดจึงเดือดร้อน
ทุกวันนี้ เกิดความทุกข์ ความเดือดร้อน ก็เพราะมนุษย์ไปยึดโนน่ ยึดนี่
ยึดพวกยึดพ้อง ยึดหมู่ยึดคณะ ยึดประเทศเป็นสรณะ โดยไม่คำนึงถึงธรรมสากล
จักรวาลโลกมนุษยนี้ ทุกคนมีกรรมจึงเกิดมาเป็นสัตว์โลก
สัตว์โลกทุนคนต้องใช้กรรมตามวาระ ตามกรรม
ถ้าทุกคนยึดถือเป็นอารมณ์ ก็จะเกิดการเข่นฆ่ากัน  เกิดการฆ่าฟันกัน
เพราะอารมณ์แห่งการยึดถืออายตนะ  ฉะนั้น ต้องพิจารณาให้ถ่องแท้ว่า
สิ่งใดทำแล้ว สัตว์โลกมีความสุข สิ่งนั้นควรทำ นี่คือ หลักความจริงของธรรมะ
อยู่ให้สบาย
ในภาวะแห่งการที่จะอยู่อย่างสบายนั้น
เราต้องอยู่กันอย่างไม่ยึด  อยู่กันอย่างไม่ยินดี  อยู่กันอย่างไม่ยินร้าย
อยู่กันอย่างพยายามให้จิตวิญญาณของนามธรรมนั้นเหนืออารมณ์
เหนือคำสรรเสริญ  เหนือนินทา  เหนือความผิดหวัง  เหนือความสำเร็จ  เหนือรัก  เหนือชัง
ธรรมารมณ์
การอยู่อย่างมีธรรมารมณ์ คือ การอยู่เหนือความรู้สึกทั้งปวง
อยู่อย่างรู้หน้าที่การเป็นคน และรู้หน้าที่ในการงาน คือ รู้ว่าสิ่งที่เราทำนั้น เป็นสิ่งที่เราต้องทำ
ไม่ใช่ทำเพื่อหวังผลตอบแทน  เพราะถ้าเราทำงานเพื่อหวังผลตอบแทนต่างๆ แล้ว
ถ้าสิ่งต่างๆไม่สัมฤทธิ์ผลตามความหวังนั้น เราย่อมเกิดความโทมนัส  เสียใจน้อยใจ  เป็นทุกข์
กรรม
ถ้าเรามีชีวิตอยู่อย่างที่ว่า
เกิดเพราะกรรม อยู่เพื่อกรรม ทำเพราะกรรม ตายเพราะกรรมแล้ว
ชีวิตการเป็นมนุษย์ย่อมมีความภิรมย์  มีความรื่นเริง
มารยาทของผู้เป็นใหญ่
ผู้ใหญ่ไม่ใช่อยู่ที่เกิดก่อน  ผู้ดีไม่ใช่อยู่ที่เรียนสูง
มารยาทจรรยาของการเป็นผู้ใหญ่ ก็คือต้องสุขุมรอบคอบ และไม่ยึดติดเสียงเป็นหลัก
คือ ต้องไม่หวั่นไหวกับคำนินทาและสรรเสริญ
โลกิยะ หรือ โลกุตระ
คนที่เดินทางโลกุตระ  ย่อมไปดีทางโลกิยะไม่ได้
คนที่เดินทางโลกิยะ  ย่อมสำเร็จทางโลกุตระได้ยาก  เพราะอะไร ?
ถ้าคนหนึ่งสำเร็จได้ทั้งโลกิยะ และโลกุตระง่ายแล้ว
ทำไม องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธโคดม ต้องสละราชบัลลังก์แห่งจักรพรรดิไปเป็นธรรมราชาเล่า ?
ถ้าเป็นไปได้  พระองค์เป็นมหาจักรพรรดิพร้อมทั้งธรรมราชา ไม่ดีหรือ?
แต่มันเป็นไปไม่ได้ เพราะโลกของโลกิยะและโลกุตระเดินคู่ขนานกัน
เราต้องตัดสินใจ  ต้องมีความเด็ดเดี่ยวและกล้าหาญในการที่จะเลือกทางใดทางหนึ่ง
ศิษย์แท้
พิจารณากายในกาย  พิจารณาธรรมในธรรม  พิจารณาวิญญาณ ในวิญญาณ
นั่นแหละ คือ สานุศิษย์อันแท้จริงของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
รู้ซึ้ง
ทุกอย่างจะต้องมีเหตุ  เมื่อมีเหตุจึงจะมีผล  ผลนั้นเกิดจากเหตุ
เราได้วินิจฉัยข้อนี้แล้ว  เราจึงรู้ซึ้งถึงพุทธศาสนา
ใจสำคัญ
การทำบุญนั้น จะต้องทำด้วยจิตใจบริสุทธิ์
จะต้องทำด้วยความศรัทธา
ผลสะท้อนมันจะเกิดขึ้นเกินความคาดหมาย
หยุดพิจารณา
คนเรานี้  ถ้าไม่มีอะไรทำอยู่ในที่วิเวกคนเดียว  จิตมันจะฟุ้งซ่าน
และถ้าภาวะนั้น  ตนไม่ปล่อยให้จิตฟุ้งซ่านไปเรื่อยๆ คือ หยุดพิจารณา
แล้วค้นสัจจะของ  ศีล  สมาธิ  ปัญญา   ย่อมที่จะค้นหาสัจจะในธรรมะได้
บริจาค
ทำบุญสังฆทานเป็นจาคะ  จาคะเป็นการบริจาคโภคทรัพย์ภายนอก
การสวดมนต์เป็นการภาวนา  การภาวนาเป็นการบริจาคภายใน
เพราะฉะนั้น ถ้านับในด้านทิพย์อำนาจ
การบริจาคภายในย่อมได้กุศล มากว่า การบริจาคภายนอก
นี่คือเรื่องของนามธรรม
ทำด้วยใจสงบ
เราจะทำบุญก็ดี  เราจะทำอะไรก็ดี  จงทำด้วยความสงบ
อย่าทำด้วยอารมณ์แห่งความร้อน เพราะการทำด้วยอารมณ์ร้อนนั้น  มันจะพาเราไปสู่หายนะ
เมื่อเกิดอารมณ์ร้อน  เราจะทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง  จงอย่าทำ
นั่งให้จิตใจมันสบายเสียก่อน  เมื่อจิตใจสบายแล้ว ปัญญาก็เกิด
เมื่อเกิดปัญญาแล้ว  จะทำสิ่งใดก็เป็นไปโดยความสะดวก
มีสติพร้อม
จะทำสิ่งใดก็ตาม  เราต้องมีสติพร้อม
คือ อย่าให้มีโทสะ  อย่าให้อารมณ์เข้ามาควบคุมสติ
อย่าให้เรื่องส่วนตัวและขาดเหตุผล มาอยู่เหนือความจริง
เตือนมนุษย์
มนุษย์ผู้ใด เห็นแก่งานส่วนตัว   มนุษย์ผู้นั้น จะไม่มีง านทำในไม่ช้า
มนุษย์ผู้ใด เห็นแก่ทรัพย์ส่วนตัว   มนุษย์ผู้นั้น จะไม่มีทรัพย์ครองในไม่ช้า
มนุษย์ผู้ใด เห็นแก่นอนมาก   มนุษย์ผู้นั้น จะไม่ได้นอนในไม่ช้า
พิจารณาตัวเอง
คืนหนึ่งก็ดี  วันหนึ่งก็ดี  ควรให้มีเวลาว่างสัก 5 นาที หรือ 10 นาที ไม่ติดต่อกับใคร
ให้นั่งเฉยๆ คิดถึงเหตุการณ์ที่เราทำไปแต่ละวันๆ ว่า  ที่เราทำไปนั้นเป็นอย่างไร
คือให้ปลีกตัวมีเวลาเป็นของตัวเองบ้าง  คิดเอาแต่เรื่องของตัว อย่าไปคิดเรื่องของคนอื่น
เพราะมนุษย์เราส่วนมากทุกวันนี้  มักเอาแต่เรื่องของคนอื่นมาคิด  ไม่ค่อยคิดเรื่องของตัวเอง
คัดลอกจากหนังสือ เรียนธรรมะบูชาพระสุปฏิปันโน เล่มของหลวงปู่ทวด
ขอให้ทุกท่านเจริญในธรรม
ธรรมะของหลวงปู่ทวด  อ่านแล้วส่งต่อ เพื่อเป็นธรรมทาน